X
تبلیغات
رایتل
پنج‌شنبه 21 بهمن 1395

سلام

نوشته شده در ساعت 01:17

سلام. خیلی وقته واقعا کم می نویسم. راستش خیلی گرفتارم. کلاس نقد می رم. البته کلاس نقد با روحیه ی بارونی _ احساسی من جور نیست. من از آن دسته از آدم هام که هر چی ببینم اول نکات مثبت آن را در نظر می گیرم. ازش تعریف می کنم، به نظر من ماها رو خدا آفریده . خدا خودش مهربونه و به ما آدم ها سهم بزرگی از عشق بخشیده. من معتقدم که باید همیشه آباد کنیم تا خراب..

برای همین دوست ندارم روی داستانهای دیگرون نظر بدهم و مثلا بگم داستان فلانی به این دلیل و به این علت خوب نیست...

من همیشه به این فکرم که آدم ها ، آدم ها را دوست دارند.

آدمها قصه ها را دوست دارن.

خوب ما باید خیلی خوب باشیم. هر نوشته ای که نوشته شده و گفته می شه لابد ارزشش را داشته.

هر کسی که در راهی قدم می گذارد لابد خدا خودش می خواهد که در این مسیر بیفتد...

ما چرا توی ذوق آنها که دوست دارند قصه بنویسند بزنیم. ما چکاره ایم؟ برای چی ؟

بعضی ها به داستانهای خود من گیر الکی هم می دن..

حالا ایراد واقعی رو بدونیم و برطرف کنیم یه چیزی..

ولی اگر یک ایراد بیخودی بگیریم باور کنید گناه مرتکب شده ایم.

برای نقد کننده های محترم می گم.

آنها که دستی دارند به قلم و بدقت و موشکافی نقد می کنند مبادا اشتباه کنید و سلیقه ی خودتان را دخالت بدهید.

مواظب باشید. مبادا قصه ی دل شکسته ای باشد که قصه ی غمش را قصه کرده و شما نمی دانید که چه رنجی بدل دارد؟

حیف است شکوفه های نو رسته ی نوشته را به تیغ گیوتین دادن ..

واقعا حیف است..


برچسب‌ها: دل نوشته
نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.